Pedagog

Godziny pracy:

Pedagog – mgr Barbara Wrzesińska

poniedziałek:     8.00 – 13.00

wtorek:               12.00 – 16.00

środa:                8.00 – 13.00

czwartek:            10.00 – 14.00

piątek:                8.00 – 12.00

 

Psycholog – mgr Justyna Krukowska

wtorek:               8.50 – 14.20

czwartek:            8.50 – 14.20

Instytucje wspierające i udzielające pomoc psychologiczną

Zespół Poradni Psychologiczno-Pedagogicznych
– Publiczna Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Nr 1

ul. Marysia 93B, 42-200 Częstochowa
tel. 34 361 94 34, tel. kom. 533 300 966

Częstochowskie Centrum Interwencji Kryzysowej

ul. Rejtana 7b, czynne całą dobę tel. 34 366-31-21

(oferuje pomoc socjalną, prawną, psychologiczną, pedagogiczną)

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Częstochowie

ul. Polskiej Organizacji Wojskowej 2, tel. 34 372-42-00

 

Drogi uczniu!

Zwróć się do pedagoga szkolnego gdy:

  • Chciałbyś z kimś porozmawiać
  • Chciałbyś pomóc innym, ale nie wiesz w jaki sposób (wolontariat)
  • Masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić z innymi
  • Czujesz, że nikt Cię nie rozumie, jesteś samotny
  • Nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem
  • Masz problemy emocjonalne i nie wiesz jak je rozwiązać

Przyjdź także z każdą sprawą, z którą sam nie potrafisz sobie poradzić.

 

Drogi Rodzicu!

Zwróć się do pedagoga szkolnego gdy:

  • Chcesz porozmawiać o dziecku i Twoich z nim relacjach
  • Masz pytania dotyczące wyników w nauce dziecka i jego funkcjonowania w szkole
  • Potrzebujesz wsparcia w procesie wychowania
  • Masz pytania i nie wiesz do kogo się z nimi zwrócić
  • Niepokoi Ciebie zachowanie Twojego dziecka

Szukasz pomocy…

 

WESPRZYJ DZIECKO W POWROCIE DO SZKOŁY
WSKAZÓWKI DLA RODZICÓW

Zapytaj dziecko, co czuje i myśli w związku z powrotem do szkoły, końcem wakacji

  • postaraj się być otwarta/y, nie oceniaj
  • okaż zrozumienie – nie narzucaj swojej perspektywy (nawet gdy dziecko, czy nastolatek nie tęskni za szkołą mimo tego, że nie był tam od marca;))

Porozmawiajcie o aktualnej sytuacji, ograniczeniach i zasadach, które mogą pojawić się w szkole w związku z pandemią

  • zwróć uwagę na to, czy dziecko ma jakieś obawy w związku z aktualną sytuacją (bez względu na to, co Ty na ten temat sądzisz)
  • porozmawiajcie o środkach ostrożności podejmowanych w szkole, zmianach, które będą obowiązywały w związku z nauką w czasie pandemii

Wspólnie zaplanujcie poranną rutynę (godzinę pobudki, organizację śniadania etc.)

  • przestawienie się z porannej swobody na wczesne wstawanie i konieczność przygotowania się do wyjścia jest trudne – plan może to ułatwić
  • pamiętaj, że czasem lepiej wstać 10 min wcześniej, by uniknąć napięcia, biegania i bitwy o łazienkę!:)
  • wspólnie ustalcie jakie trudności powodujące nerwową atmosferę pojawiają się rano w Waszym domu – zaplanujcie rozwiązania

Spędźcie razem trochę czasu na przygotowaniu „wyprawki”

  • wybierzcie się razem na zakupy, przejrzyjcie pomoce – spróbujcie potraktować ten czas jako wspólną atrakcję. Przeznaczcie na to nieco więcej czasu – niech to będą zakupy tylko w tym celu – bez konieczności pośpiechu i nerwowego przebierania zeszytów.
  • Drogi Rodzicu, okładka zeszytu ma znaczenie! – choćbyś nie wiem, co o tym myślał;) (chyba, że akurat dla Twojego dziecka nie ma – to ok); po prostu wsłuchaj się w potrzeby dziecka/nastolatka

Daj czas…

  • To była bardzo długa przerwa od „zwyczajnej” nauki w szkole, potrzeba czasu na ponowne wdrożenie się. Nie oczekuj od razu ogromnego zaangażowania i motywacji do nauki. Niech dziecko/nastolatek na nowo wdroży się w system szkolny, spędzi trochę czasu z rówieśnikami z klasy, oswoi się ze zmianami

 

Stres i lęk – czuję reguluję

Kartki na gwoździu

 

 

 

 

 

 

Cała prawda o napojach energetycznych

Moje samopoczucie. Jakie jest w ostatnim czasie?

Co robić z dzieckiem w domu? – 100 pomysłów na zabawy

 

Stan epidemii nie może powodować, że osoby zagrożone przemocą domową zostaną pozbawione wsparcia. Jeśli Twój dom nie jest bezpieczny i obawiasz się, że Twoi bliscy mogą zrobić Ci krzywdę – zwróć się o pomoc.
 

 

 

Jak rozwiązywać konflikty miedzy rodzeństwem?

Nie ma rodzeństwa, między którym nie dochodziłoby do konfliktów. Dzieci kłócą się i choć spory między rodzeństwem bywają często zaciekłe, to i równie intensywna bywa więź między nimi. Każdy z nas, jeśli wychowywał się z siostrą lub bratem dobrze pamięta z własnego dzieciństwa, że nawet najbardziej banalne sprawy rosły wtedy do rangi największych problemów, powodując krzyk, a nawet bijatyki.

Kłótnia dzieci ma swoje minusy, lecz wielokrotnie miewa ona jeszcze więcej plusów. To właśnie dzięki niej dzieci uczą się rozwiązywania sporów, wyrażania swoich uczuć i stawiania granic. Jeśli za każdym razem będziemy interweniowali od razu, gdy tylko usłyszymy płacz, to nigdy nie nauczymy ich dogadywania się między sobą bez naszej pomocy. Jeśli tylko nie dochodzi do rękoczynów, to tylko obserwujmy. Dzięki temu zaobserwujemy, jak dzieci radzą sobie w konflikcie. Kłótnie dzieci to najczęściej dowód na to, że dom, w którym się wychowują, jest szczęśliwy i bezpieczny.

Jednym z najczęściej wymienianych powodów dziecięcych kłótni jest walka o miłość rodziców. Rodzeństwo sprawdza, kogo rodzice bardziej kochają, a to bardzo łatwo poznać po tym, komu więcej wolno – tak w każdym razie widzą to dzieci. Inną przyczyną jest zabieganie o uwagę dorosłych. Im mniej czasu poświęcamy dzieciom, tym bardziej będą się dawać we znaki. Uważamy, że niczego im nie brakuje, bo wozimy je na dodatkowe zajęcia, a w domu zawsze mają ciepły obiad. Rodziców pochłaniają problemy dnia codziennego a dzieciom się wydaje, że nie mają dla nich czasu.

Kiedy już dojdzie do sytuacji, w której potrzebna będzie interwencja, postarajmy się najpierw z dziećmi porozmawiać. Istnieje skuteczna metoda uczenia dzieci zrozumienia wzajemnie swoich emocji, która polega na okazywaniu uwagi jednemu i drugiemu (niezależnie od tego, które z dzieci zawiniło). Po kolei pytamy najpierw jednego, a potem drugiego dziecka o to, co się właściwie stało. Kiedy usłyszymy, np. „nie pozwolił mi pobawić się zabawką”, postaraj się przełożyć ją na język uczuć, a następnie przekaż drugiemu dziecku mówiąc np. „Tomek chciał pobawić się twoją zabawką i było mu przykro, że mu na to nie pozwoliłeś”.

W rozwiązywaniu konfliktów między dziećmi bardzo ważne jest przestrzeganie zasad. Jeśli ustalimy, że dzieci nie mogą brać zabawek rodzeństwa bez pytania, to trzymamy się tego. Wiadomo, że dzieci mogą tę zasadę wielokrotnie łamać, lecz w sprawiedliwym rozstrzyganiu konfliktów nie możemy o tym zapomnieć. Dziecko, które złamie ustalenia, powinno zostać ponownie pouczone, że nie powinno tego robić, ponieważ o wiele lepszym rozwiązaniem jest grzeczne zapytanie rodzeństwa o to, czy tę zabawkę można pożyczyć. Jeśli kolejnym razem również nie posłucha, to powinno zostać adekwatnie ukarane. Brak konsekwencji w działaniu sprawi, że jedno z dzieci poczuje się niesprawiedliwie traktowane i zyska poczucie, że jego rodzeństwo jest z kolei traktowane ulgowo.

W przypadku starszych dzieci przydatne okazuje się nie tylko ustalenie zasad, lecz również spisanie regulaminu, który obowiązywał będzie w domu.
Regulamin zapobiega kłótniom między rodzeństwem, stając się listą jasnych zasad. Najlepiej jest, aby był na bieżąco aktualizowany. W przypadku kłótni można od razu wyciągnąć wspólnie wnioski na przyszłość i dopisać do regulaminu coś, czego wcześniej nie było.

Nigdy nie wolno tolerować  agresji zarówno fizycznej, jak i słownej. Starajmy się jednak w taki sposób jej zapobiegać, by dziecko, które uderzyło lub obraziło drugie, naprawdę zrozumiało, dlaczego to jest złe. Krzyczenie na malucha lub karanie bez tłumaczenia nigdy nie przyniesie dobrego efektu. Pomocne jest nawiązanie do doświadczeń dziecka, np. zapytanie o to, jak ono czułoby się, gdyby brat lub siostra je tak nazwał. W przypadku bicia między dziećmi można przypomnieć choćby upadek w trakcie zabawy i ból temu towarzyszący – w ten sposób dziecko zyska świadomość, że uderzenie drugiego dziecka również wiąże się z takim odczuciem.

Złymi pomysłami w reagowaniu na konflikty dzieci będą natomiast:

  • Chronienie dzieci przed kłótnią. Albo takie zarządzanie ich rozkładem dnia, żeby nie miały okazji się pokłócić. Rola rodzica nie polega na tym, żeby za wszelką cenę zapobiegać konfliktom, tylko żeby na nie wychowawczo reagować.
  • Brak zainteresowania w imię świętego spokoju. Rodzicom często się radzi, by pozwalali dzieciom załatwiać swoje sprawy na ich własny sposób. Wiele w tym prawdy, ale co innego dać wolną rękę, a co innego powiedzieć: „Nic mnie to nie obchodzi, radźcie sobie sami”. Taka postawa to po prostu unikanie problemu i informacja, że rodzic jest równie bezradny jak dzieci.
  • Karanie obydwojga: „Magda nie idzie na basen, a Błażej – koniec z komputerem!”. Takie postawienie sprawy skutkuje tylko nagromadzeniem pretensji.
  • Wpędzanie dzieci w poczucie winy: „Ja przez was zwariuję, już nie mam siły. Zobaczycie, ja wreszcie od tych waszych kłótni umrę i wtedy będziecie się mogli bić i szarpać, ile chcecie. Już mnie serce boli, muszę się położyć”. To pozbawianie ich poczucia bezpieczeństwa.
  • Zawstydzanie: „Masz już jedenaście lat, a zachowujesz się gorzej niż dwulatek”. Dziecko czuje się tak upokorzone, że przestaje słuchać, co ma mu się do powiedzenia, i skupia się na tym, jaki rodzic jest niesprawiedliwy.
  • Przyjmowanie roli sędziego: „Magda zaczęła i ona jest winna”. „Zwycięskie” dziecko uzna, że tym razem udało się rodzica przeciągnąć do jego obozu, i poczuje niezdrowy triumf nad rodzeństwem.
  • Wymuszanie wzajemnych przeprosin i dopilnowanie, żeby zwaśnione strony szybko wymieniły uścisk dłoni. To sygnał, że nie interesują nas ich emocje i uczucia.

Każda z tych metod jest wyłącznie zachowaniem interwencyjnym. Nie uczy dzieci, jak radzić sobie z konfliktami.

Konfliktom młodych ludzi towarzyszą niezwykle silne emocje, które przesłaniają prawdziwy obraz problemu („Ona rusza moje rzeczy, nienawidzę jej”). Uświadamianie dzieciom, że trzeba być tolerancyjnym i zachowywać się spokojnie, jest bardzo ważnym elementem wychowania, ale raczej nie zadziała wtedy, gdy akurat się kłócą.

Warto spróbować mediacji:

Mediator  nie może być w obozie żadnej ze stron, jego rolą jest usprawnienie komunikacji między obrażonymi na siebie dziećmi.

Musi być spokojna atmosfera, dlatego warto opuścić miejsce, w którym doszło do konfliktu, zrobić wszystkim coś do picia i dać dzieciom czas na wyciszenie emocji. Każda ze stron konfliktu powinna się wypowiedzieć i przedstawić problem ze swojego punktu widzenia. Kolejność najlepiej wylosować.

Celem będzie doprowadzenie do sytuacji, w której nastąpi wzajemne zrozumienie potrzeb drugiej strony. Dziecko nie dostrzega, że ktoś inny może mieć swoją wizję i swoją prawdę. Często wysłuchanie drugiej strony jest dla niego odkryciem, że inni też mają uczucia. Najczęściej – gdy dziecko zrozumie, że jego rodzeństwu też jest przykro, że też jest smutne albo złe – wcale nie będzie chciało być przyczyną takiego stanu.

Należy uważnie wysłuchać: Ty słuchasz wypowiedzi jednej strony. Potem druga strona ma czas na swoją wypowiedź. Słuchasz. Potem zadajesz pytanie: „Co można zrobić w tej sytuacji?”. Dzieci często nie wiedzą. Dlatego możesz im pomóc, zadając pytanie: „Dziewczynka zabrała bratu płytę bez pozwolenia, a on ją za to uderzył. Co teraz powinni zrobić?”. To przenosi uwagę dziecka z własnej „krzywdy” na merytoryczne rozwiązanie problemu.

Należy pamiętać, że mediator nie powinien sugerować rozwiązań, bo w ten sposób przejmowałby odpowiedzialność za cudzy konflikt. Każda ze stron powinna wypowiedzieć się w kwestii tego, jak załagodzić problem. To mają być rozwiązania dzieci, nie propozycje rodziców.

(opracowano na podstawie  artykułów: Kamili Wójcik „123 Mądrzy Rodzice” oraz  Ewy Nowak  Zwierciadlo.pl z 17 kwiecień 2020)

 

 

Jak zatrzymać nastolatka w domu w czasie pandemii koronawirusa?

Epidemia koronawirusa wprowadziła duże zamieszanie nie tylko w życie dorosłych, ale również naszych pociech. Dzieciom i młodzieży nie jest łatwo usiedzieć w domu, zwłaszcza jak mijają kolejne dni, a nic nie wskazuje na to, że ta sytuacja niebawem się skończy. Ich zniecierpliwienie rośnie. Do tej pory mogli się bez przeszkód spotykać z rówieśnikami, wyjść na rower, rolki czy plac zabaw itp.

Jak wytłumaczyć nastolatkowi, że powinien zostać w domu? 

Kwarantanna dla nastolatków jest szczególnie trudna do zniesienia, ponieważ potrzebują oni kontaktu z grupą rówieśniczą.

Pamiętajmy, że nastolatek jest w trudnym okresie rozwoju, już sam proces dorastania jest dla niego bardzo emocjonujący i nieprzewidywalny. Dodatkowo stresująca i stanowiąca wyzwanie jest sytuacja, związana z pandemią koronawirusa, w której wszyscy się znaleźliśmy. Jesteśmy zaskoczeni tym, co się stało, a ciągłe bycie ze sobą może być trudne, czasem wręcz dokuczliwe i rodzić konflikty.

Co więc możemy zrobić, by jakoś załagodzić fakt przymusowych ograniczeń?

Nie zda egzaminu straszenie chorobą, bo każdy nastolatek myśli, że jest nieśmiertelny i argumenty  mówiące o tym, że może zachorować bądź umrzeć zupełne do młodych ludzi nie trafiają.

Pomóc może za to rozmowa o społecznej odpowiedzialności, podkreślenie, że stosowanie się do zaleceń służb sanitarnych i uchwał rządu pomoże ochronić osoby starsze w rodzinie, dziadków czy rodziców przed utratą zdrowia, a nawet przed śmiercią.

Należy zadbać o to, żeby młody człowiek oprócz obowiązków wynikających ze zdalnej nauki, stałych obowiązków domowych miał też czas na rozwijanie swoich pasji, zainteresowań, rozmów z rówieśnikami na mediach społecznościowych, ale także ważne są dla niego chwile, gdy może pobyć sam ze sobą.

Rzeczywistość zmusiła też do tego, że więcej czasu siłą rzeczy spędzamy przy komputerze czy telefonie, bo to jedyny sposób na kontakt ze światem, dlatego też nie możemy za bardzo w to ingerować i ograniczać im ten rodzaj aktywności.

Możemy też zaplanować rzeczy, które możemy robić wspólnie z dzieckiem. Doskonałym pomysłem będą gry planszowe, jakieś opowieści o historiach z życia rodziny, przodków, obejrzenie jakiegoś ciekawego filmu, takiego, po którym możemy porozmawiać wspólnie o refleksjach na jego temat. Można tez podsunąć jakąś ciekawą książkę do przeczytania.

Warto zachęcać młodego człowieka do podjęcia aktywności fizycznej w domu, może to być różnego rodzaju gimnastyka, fitness, ćwiczenia siłowe. Możemy zaproponować naukę tańca, a w Internecie w tym zakresie znajdziemy szereg propozycji. Również dobrym sposobem na miłe spędzanie tego czasu będzie kreatywne wykorzystywanie różnych technik malarskich i tworzenie ozdób, dekoracji z dostępnych surowców, takich jak na przykład masa solna, masa papierowa.

Jest to też świetny moment, by przekazać dziecku całą wiedzę odnośnie zdrowego stylu życia, pielęgnacji ciała.

Ciekawy pomysł jaki możemy również poddać to nauka gotowania, opanowanie kulinarnej sztuki różnorodnych wypieków. Sukcesy kulinarne naszych pociech przyczynią się w przyszłości do odciążenia nas samych od obowiązków w tym zakresie.

Pamiętajmy, że jest to okres, który dzieci mogą wykorzystać na rzeczy, na które nie miały czasu do tej pory.

(do opracowania wykorzystano wywiad z Urszulą Koszutską, psychologiem i psychoterapeutą, dyrektorką Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Zabrzu – „Dziennik Zachodni”)

 

Pedagodzy szkolni

 

Porady dla uczniów „Jak uczyć się w domu podczas pandemii?”

Samodzielna nauka nie jest łatwa. Wymaga to  samodyscypliny. W czasie nauki zdalnej spowodowanej pandemią koronawirusa proponujemy Wam  kilka porad ułatwiających zdobywanie wiedzy:

1. Pewność siebie, czyli świadomość, że jesteśmy w stanie nauczyć się nowych rzeczy.

2. Porządek w pokoju i na biurku. Umysł rozprasza się w bałaganie.

3. Wypoczynek i odpowiednia ilość snu.

4. Przygotowanie wszystkich potrzebnych rzeczy do nauki.

5. Ułożenie dokładnego planu nauki z przerwami na odpoczynek dla relaksu.

6. Przygotowanie w pobliżu biurka czegoś do picia najlepiej wody niegazowanej oraz czegoś do przegryzienia, ale zdrowego np. owoce świeże lub suszone, pokrojoną marchewkę, aby podczas nauki nie odrywać się.

7. Unikanie szkodliwych dla organizmu substancji zawartych w jedzeniu dużej ilości cukrów zawartych w słodkich napojach, cofeiny.

8. Wietrzenie pomieszczenia, w którym się uczymy.

9. Dbanie o dobre oświetlenie w pokoju i przy biurku.

10. Wybór odpowiedniej muzyki najlepiej relaksacyjnej, może być z odgłosami przyrody: lasu, śpiewu ptaków, szumiących wodospadów, szumu morza.

Pedagodzy szkolni

 

Ćwiczenia usprawniające pamięć i koncentrację uwagi

  • Gra memory

Gra bazuje na prostych zasadach i jest dostępna dla każdego – można nabyć ją w tradycyjnej formie gry stołowej lub wybrać nowoczesne aplikacje na telefon lub komputer. Memory polega na odnajdywaniu par takich samych obrazków lub ilustracji, a sama gra może mieć różne poziomy trudności.

  • Powtarzanie sekwencji słów (wierszy, piosenek lub rymowanek)

Do tego zadania musicie poprosić kogoś z domowników (np. mamę, siostrę). Ktoś z rodziny czyta Wam 15 wyrazów (ilość wyrazów można zmniejszyć lub zwiększyć), po czym staracie się je zapamiętać. Po skończonym czytaniu zapisujecie na kartce zapamiętane słowa a następnie po pewnym czasie, czynność powtarzacie i porównujecie swoje zapamiętane wyrazy.

  • Odtwarzanie sekwencji obrazków lub zdjęć

W tym ćwiczeniu pracuje pamięć wzrokowa. Waszym zadaniem jest przyjrzenie się konkretnemu ułożeniu ilustracji – najlepiej, aby ułożenia dokonywała osoba trzecia lub komputer – a następnie ich odtworzenie w takiej samej kolejności. To ćwiczenie również może mieć kilka poziomów trudności i stawać się coraz bardziej skomplikowane.

  • Rozwiązywanie krzyżówek, łamigłówek i zagadek

Obecnie dostęp do nich jest bezproblemowy, a wybór wystarczająco obszerny, żeby każdy miał szansę zaopatrzyć się w idealne dla siebie szarady. Każdorazowe rozwiązywanie takich zadań wspomaga zdolność koncentracji, wymaga kojarzenia i przypominania sobie znanych informacji.

  • Wyszukiwanie różnic pomiędzy obrazkami

To świetne zadanie, które mogą wykorzystać osoby w każdym wieku. Odpowiednie ćwiczenia dostępne są w kolorowych magazynach, można znaleźć je również w Internecie.

  • Puzzle

To świetna rozrywka i ćwiczenie, wymagające niejednokrotnie długotrwałego skupienia uwagi na małych elementach obrazka. U każdego z Was w domu na pewno znajdzie się jakieś zapomniane pudełko z puzzlami.

 

 
Drodzy uczniowie!
Przygotowałyśmy dla Was zabawy w ramach relaksacji i spędzania wolnego czasu. Znajdziecie tu m.in. zabawy ruchowe jaki i propozycje wykonania ozdób wielkanocnych, oraz inne aktywności aby rozładować swoje emocje.
Zapraszamy Was do obejrzenia i skorzystania tych propozycji.
Pedagodzy szkolni

 

Co powinniśmy wiedzieć o emocjach?

Emocje odgrywają istotna rolę w życiu każdego człowieka zarówno dzieci jak i dorosłych. Przygotowywane przez na karty pracy z cyklu: „Rola emocji w kształtowaniu osobowości dziecka” pomogą w zdobyciu umiejętności związanych z odbiorem, a także okazywaniem i rozpoznawaniem stanów emocjonalnych, będą pomocne w  rozładowaniu napięć, pozwolą panować nad emocjami.

Pedagodzy szkolni

Pytania pomocnicze dla rodziców

 

 

 

 

 

 

 

 

Drodzy Rodzice i Uczniowie!

Szkoła Podstawowa nr 13 im. Kornela Makuszyńskiego w Częstochowie przystąpiła do kampanii „POZYTYWNIE ZAKRĘCENI W CYBERPRZESTRZENI”.

Jest to kampania profilaktyczna organizowana przez Zespół Poradni Psychologiczno – Pedagogicznych w Częstochowie oraz Wydział Prewencji KMP w Częstochowie przeciwko hejtowi internetowemu.

Hejt jest zjawiskiem, które lawinowo rozpowszechnia się w sieci. Wiele osób nie zdaje sobie jednak sprawy, jak dużym problemem może on być w przypadku młodszych użytkowników.

Celem planowanej kampanii jest uświadomienie uczniom szkół podstawowych szkodliwości zjawiska hejtu. Kluczową kwestią walki z hejtem jest reagowanie na to zjawisko – a reagować powinny zarówno ofiary, jak i świadkowie hejtu. Kampania zwraca uwagę na konieczność podejmowania działania w sytuacji zetknięcia się z cyberprzemocą m.in. poprzez zgłaszanie krzywdzących treści administratorom stron czy wsparcie dla ofiary.

Zachęcamy rodziców i uczniów do obejrzenia filmów związanych z tym zjawiskiem.

 

We współczesnym świecie coraz więcej uczniów ma różne problemy emocjonalne  i zaburzenia zachowania. Dzieci nie potrafią same sobie poradzić z negatywnymi emocjami  i stają się bardziej agresywne albo wycofane w kontaktach społecznych, co w efekcie może doprowadzić do poważnych problemów emocjonalnych. Zatem Drodzy Rodzice, dbajmy razem o prawidłowy rozwój psychofizyczny i społeczny Naszych Dzieci, zapewnijmy im poczucie bezpieczeństwa i możliwość optymalnego rozwoju przez naukę, zabawę oraz realizację ich marzeń. Wzmacniajmy ich poczucie własnej wartości, a będziemy spokojni o ich przyszłość  i dumni z ich efektów  i sukcesów w nauce.

Pedagodzy  oferują  Wam swoją pomoc!

WIELKA MOC – YouTube

https://www.youtube.com/YouTube‎ · ‎Stowarzyszenie Moc Wsparcia
Przejdź do treści